5 momenten waarop je vergeet hoe laat het is in mei op Spitsbergen
De maand waarin tijd ophoudt te bestaan.
In mei begint Spitsbergen echt te veranderen. De winter laat langzaam los, de lucht wordt helder, en dan gebeurt er iets wat je nergens anders zo intens ervaart: het licht stopt niet meer. De zon blijft boven de horizon hangen en je dagen lopen in elkaar over alsof iemand de tijd stil heeft gezet. Je lichaam probeert de logica te volgen, maar het landschap wint het elke keer weer.
Dit zijn vijf momenten waarop mei je laat vergeten wat tijd eigenlijk betekent.
1. Een avondwandeling op Spitsbergen die een ochtendwandeling lijkt
Je loopt rond tien uur ’s avonds een vallei in en het voelt alsof de dag net is begonnen. De zon staat nog ruim boven de bergen. De lucht is zachtgeel, pastelachtig. Je ogen zeggen dat het ochtend is, je hoofd zegt dat je al lang op bed zou moeten liggen. Mei zet je interne klok zonder pardon op pauze.
2. Middernacht op een terras in Longyearbyen
Het is laat, echt laat, maar zo voelt het niet. Je zit buiten bij de brouwerij met een glas lokaal bier en kijkt naar de zon die weigert te zakken. Mensen praten, lachen, eten, alsof het een vroege zomermiddag is. Pas als je op je horloge kijkt, zie je dat het 03.15 uur is. De middernachtzon maakt Longyearbyen tot een dorp dat even stopt met slapen.
3. De stilte van een fjord in vol licht
Op het water wordt het gevoel nog sterker. Je dobbert door een stille fjord, alles is helder en licht, de gletsjer kraakt zacht, en er is geen schaduw te bekennen. Je denkt dat het rond lunchtijd is, maar de klok zegt dat het diep in de nacht is. De fjorden in mei zijn niet donker, niet schemerig. Ze lijken tijdloos.
4. Perfect licht voor fotografie
Normaal heb je maar een paar minuten voor dat perfecte gouden licht. In mei duurt dat gouden uur urenlang. De zon glijdt laag over de horizon, blijft daar hangen en blijft maar licht geven dat warmer en zachter lijkt dan op welk ander moment van het jaar dan ook. Je klikt, je kijkt, je klikt nog een keer. Pas later realiseer je je dat je al drie uur op dezelfde plek staat.
5. Altijd wakker worden in het licht
Je opent je ogen en de kamer is net zo licht als toen je ging slapen. Je hebt geen idee of het ochtend, avond of iets ertussen is. Buiten straalt hetzelfde zachte licht als altijd. In mei voelt het alsof de tijd geen randen meer heeft. Geen begin, geen eind. Alleen licht.
Mei op Spitsbergen draait om licht dat nooit stopt. Je vergeet hoe laat het is, maar je onthoudt voor altijd hoe het voelde.
Veelgestelde vragen
Vanaf eind april tot eind augustus gaat de zon niet meer onder. In mei betekent dat 24 uur daglicht zonder schemer of nacht.
Ja. Veel mensen voelen zich energieker en slapen korter. Anderen hebben juist moeite met inslapen. Een slaapmasker helpt, maar het gevoel van constante dag is ook deel van de charme.
Absoluut. Rendieren grazen in de valleien, poolvossen zijn actief en veel vogelsoorten keren terug om te broeden. Het licht maakt wildlife-spotten makkelijker dan in de winter.
Heb je nog andere vragen of wil je meer weten? Vul het formulier in.
